به گزارش میمتالز، در ژانویه ۲۰۲۶، صنعت فولاد جهان با افت ۶.۵ درصدی و کاهش تولید به ۱۴۷.۳ میلیون تن، تصویری انقباضی از خود به نمایش گذاشت. این انقباض کلان با افت ۱۳.۹ درصدی تولید چین به عنوان موتور محرک بازارهای جهانی همراه بود. با این وجود، صنعت فولاد ایران در همین مقطع زمانی توانست با ثبت یک جهش ۱۵.۱ درصدی و تولید ۲.۶ میلیون تن، خلاف جریان آب شنا کرده و جایگاه خود را در میان ۱۰ تولیدکننده برتر جهان تثبیت کند. لنگرگاه اصلی این تابآوری استراتژیک، گروه فولاد مبارکه است که حدود ۳۴ درصد از تولید فولاد خام کشور را در اختیار دارد.
سال ۱۴۰۴ در شرایطی آغاز شد که ناترازیهای شدید انرژی، به عنوان ترمز دستی رشد صنعتی، از همان فروردینماه با ابلاغ کاهش ظرفیت برق خود را نشان داد. شدت این محدودیتها به حدی بود که سهم مصرف برق کارخانههای فولادی از کل شبکه در ماه مرداد به ۱۱ درصد سقوط کرد. علاوه بر بحران انرژی، سیستم با شوکهای متوالی دیگری نیز مواجه بود که از جمله آن میتوان به ثبت رکورد تورم ۶۰ درصدی تولیدکننده که ناشی از سرشکن شدن تورم نیمه اول سال، افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز و کمبود آن که مستقیماً گلوگاههای تولید، به ویژه در بخش آهن اسفنجی را تحت فشار قرار داد و جهش ارزی در ماههای آذر و دی که تامین مواد اولیه را دشوارتر ساخت و مهمتر، توقف فعالیتهای اقتصادی در پی تقابل دوازده روزه با رژیم صهیونیستی در پایان خردادماه و متعاقب آن، آغاز جنگ رمضان اشاره کرد.
این دستاورد و خلق رکورد، یک نمونه مطالعاتی دقیق از خنثیسازی تهدیدهای محیطی است. مدیریت این مجموعه برای عبور از این شرایط، از رویکرد «تولید متکی به منابع» به «تولید مبتنی بر بهرهوری سیستماتیک» تغییر پارادایم داد. این مهم از طریق دو اهرم اصلی محقق شد:
نتیجه این هماهنگی سیستماتیک، حفظ کیفیت در بالاترین سطح ممکن بود؛ به طوری که شاخص بازده کیفی کل شرکت در ششماهه ابتدایی سال با وجود ریسک شرایط جنگی، در عدد ۹۶ تثبیت شد.
به کارگیری این معماری عملیاتی باعث شد تا گروه فولاد مبارکه ۲۱ روز پیش از پایان سال، از بالاترین رکورد تاریخی خود (۱۰.۳ میلیون تن در سال ۱۴۰۱) عبور کند و در ۰۷ اسفند ۱۴۰۴، تولید ۱۰ میلیون و ۳۲۳ هزار تن را به ثبت برساند. توزیع این رشد در سبد تولیدی گروه به شرح زیر است:
این روند موفقیتآمیز پس از تاریخ مذکور نیز تداوم یافت؛ به نحوی که تا ۲۰ اسفندماه، رکورد تولید تختال با رقم ۷ میلیون و ۳۴۰ هزار و ۷۲۸ تن شکسته شد و تولید آهن اسفنجی نیز با عبور از رکورد سال ۱۳۹۹، به یک میلیون و ۳۸۳ هزار و ۲۲۲ تن رسید.
در نهایت، این استراتژی تاب آور، فراتر از مرزهای شرکتی، به عنوان یک سپر دفاعی برای اقتصاد کلان ایران عمل کرده است. تولید داخلی بیش از ۱۰ میلیون تن فولاد، صرفهجویی ارزی معادل حدود ۱۰ درصد از کل درآمدهای نفتی کشور را به همراه داشته است. همچنین با تامین پایدار نیاز صنایع پاییندستی در شرایط انقباضی، از تسری رکود به سایر بخشهای اقتصادی جلوگیری شده است.
منبع: ایراسین