به گزارش میمتالز، سال ۱۴۰۴ برای صنعت فولاد ایران تنها یک سال دشوار نبود؛ بلکه آزمونی برای سنجش میزان تابآوری، بهرهوری و توان مدیریتی بنگاههای بزرگ صنعتی کشور بود. محدودیتهای شدید انرژی، نوسان عرضه جهانی فولاد، شوکهای ژئوپلیتیک، و نااطمینانی در بازار صادراتی، فضای فعالیت را برای تولیدکنندگان سنگین کرده بود. در چنین شرایطی، ثبت رکورد تولید فولاد خام توسط فولاد مبارکه بیش از آنکه یک دستاورد عددی باشد، نشانه تغییر در «الگوی اداره» این مجتمع عظیم صنعتی است؛ تغییری که بررسی آن از زاویه صنعتی، اقتصادی و فناوری اهمیت فراوان دارد.
ادعای «درخشانترین سال تولید» معمولاً برای صنعت فولاد، آن هم در سالی با محدودیتهای چندوجهی، یک تناقض اولیه ایجاد میکند. چطور ممکن است صنعتی که درگیر کمبود گاز در زمستان، محدودیت برق در تابستان، و کاهش ظرفیت رقبا بوده، رکورد تاریخی خود را ثبت کند؟ پاسخ این پرسش نه در افزایش ظرفیت اسمی، که در بهرهوری عملیاتی، سازماندهی هوشمندانه تولید و مدیریت ریسک نهفته است.
به گفته مدیرعامل گروه فولاد مبارکه، سال ۱۴۰۴ یکی از سختترین سالها از نظر تأمین انرژی بود. رشد تقاضای داخلی، اختلال در تأمین گاز و فشار بر شبکه برق کشور، کارخانههای انرژیبر را با شیفتبندی اجباری و کاهش ساعت تولید مواجه کرد. با این حال فولاد مبارکه برخلاف بسیاری از رقبا توانست ظرفیت تولید را حفظ و حتی افزایش دهد. این اتفاق نشاندهنده یک تغییر رویکرد است:
این رفتارها بیش از آنکه محصول تصمیمهای کوتاهمدت باشند، به تغییرات ساختاری در مدیریت عملیات اشاره دارند.
زرندی بر تکیه بر دانش بومی تأکید میکند؛ عبارتی که اگرچه سالها در ادبیات صنعتی تکرار شده، اما در سال ۱۴۰۴ معنای عملی پیدا کرده است. رشد تولید فولاد خام بدون بازطراحی فرآیندهای فناوری ناممکن است. سه محور اساسی در این رکورد نقش داشته:
بخشی از خطوط نورد و فولادسازی با سیستمهای پایش هوشمند و کنترل کیفی لحظهای تجهیز شدهاند؛ چیزی که ضایعات را کاهش داده و امکان افزایش سرعت تولید را فراهم کرده است.
استفاده از مدلهای حرارتی و محاسباتی برای تنظیم الگوی مصرف انرژی باعث کاهش نوسان تولید شده است.
کاهش توقفات اضطراری، خود یکی از سادهترین، اما مهمترین دلایل افزایش تولید سالانه است.
این موارد نشان میدهد که رکورد تولید سال ۱۴۰۴ نتیجه یک روند فناورانه بوده، نه صرفاً افزایش فشار کاری.

تجربه صنعت فولاد جهانی نشان میدهد که در سالهای بحران، بنگاههایی که رشد تولید دارند معمولاً یک ویژگی مشترک دارند: بهرهوری بالا و مدیریت عدمقطعیت.
در سالی که چین، هند و اروپا بهدلیل رکود ساختوساز و فشار انرژی کاهش تولید را تجربه کردند، فولاد مبارکه افزایش تولید داشت. این تفاوت به ما میگوید:
این موضوع اهمیت ویژهای دارد، زیرا در رقابت منطقهای با ترکیه، عربستان و هند، توانایی حفظ تولید در شرایط متلاطم تبدیل به یک مزیت واقعی شده است.
زرندی در سخنانش تأکید کرده که استراتژی جدید شرکت تبدیل شدن به یک برند جهانی در حوزه فناوری فولاد است. این عبارت برای یک شرکت عمدتاً تولیدمحور، نقطه عطف است.
برای تحلیل این ادعا باید به دو نکته توجه کرد:
شرکتهایی مثل ArcelorMittal، POSCO و Baowu در حال توسعه فولادهای الکتریکی، فولادهای خودروسازان نسل جدید و تکنولوژیهای سبز هستند. اگر فولاد مبارکه این روند را دنبال کند، فرصت ورود به زنجیره ارزش جهانی را پیدا میکند.
توسعه مراکز تحقیق و توسعه، پروژههای هوشمندسازی و بومیسازی قطعات استراتژیک نشان میدهد حرکت به سمت برند فناوری صرفاً یک شعار نیست، بلکه پایههای اولیه آن شکل گرفته است.

رکورد تولید فولاد خام در بزرگترین فولادساز کشور فقط یک دستاورد در مقیاس کارخانه نیست. پیامدهای این اتفاق برای اقتصاد ایران قابل توجه است:
آنچه فولاد مبارکه در سال ۱۴۰۴ ثبت کرد، یک رکورد معمولی نیست؛ نشانهای از بلوغ صنعتی است.
اگر مسیر افزایش بهرهوری، توسعه فناوری و مدیریت هوشمندانه انرژی ادامه پیدا کند، این شرکت میتواند نقش رهبر تحول در صنعت ایران را ایفا کند.
سال ۱۴۰۴ شاید سختترین سال صنعت بود؛ اما برای فولاد مبارکه، تبدیل به سالی شد که در آن «تابآوری» به «توان رقابتی» تبدیل شد.
منبع: ایراسین