به گزارش میمتالز، در جهان امروز، قدرت اقتصادی و صنعتی کشورها بیش از هر زمان دیگری به پایداری و امنیت زیرساختهای حیاتی وابسته است. در میان این زیرساختها، نیروگاههای تولید برق جایگاهی ویژه دارند؛ چرا که تقریباً تمامی فعالیتهای اقتصادی، صنعتی و حتی خدماتی به جریان پایدار انرژی وابستهاند. به همین دلیل، هر گونه آسیب یا اختلال در این حوزه تنها یک حادثه محدود در یک تأسیسات صنعتی محسوب نمیشود، بلکه میتواند به طور مستقیم بر چرخه تولید، اشتغال، امنیت اقتصادی و حتی زندگی روزمره جامعه اثر بگذارد.
در چنین شرایطی، حمله به نیروگاههای برق را باید در چارچوب تهدید علیه زیرساختهای حیاتی تحلیل کرد. نیروگاهها صرفاً واحدهای تولید انرژی نیستند؛ آنها شریانهای حیاتی شبکهای گسترده از صنایع، کارخانهها، شهرها و مراکز خدماتی را تغذیه میکنند. هر گونه آسیب به این مراکز میتواند زنجیرهای از اختلالات را در بخشهای مختلف اقتصاد ایجاد کند؛ از کاهش تولید در صنایع بزرگ گرفته تا ایجاد فشار بر شبکه توزیع و افزایش هزینههای اقتصادی و در نهایت مختل کردن جریان عادی زندگی مردم.
استان اصفهان به عنوان یکی از مهمترین قطبهای صنعتی کشور، نمونه روشنی از این ارتباط متقابل میان زیرساختهای انرژی و صنایع تولیدی است. در این استان مجموعههای بزرگ صنعتی و تولیدی فعالیت میکنند که استمرار کار آنها وابسته به تأمین پایدار انرژی است. در میان این صنایع، نام مجموعههای فولادی نیز مطرح میشود؛ صنعت فولاد که سهم قابلتوجهی در تولید ملی، اشتغال و زنجیره تأمین صنایع پاییندستی دارد. بدیهی است که چنین مجموعههایی بدون دسترسی به زیرساختهای انرژی پایدار در حفظ سطح تولید و پاسخگویی به نیازهای بازار با مسائلی روبهرو میشوند و معیشت هزاران نفر در معرض خطر قرار میگیرد.
از همین رو، حمله به نیروگاههای مرتبط با چنین مراکز صنعتی را باید اقدامی دانست که فراتر از یک هدف فیزیکی، در واقع زیرساختهای اقتصادی و صنعتی را نشانه میگیرد. نیروگاهها در واقع قلب تپنده بسیاری از فعالیتهای صنعتی هستند؛ اختلال در آنها میتواند نه تنها روند تولید کارخانهها را با مشکل مواجه کند، بلکه در سطحی وسیعتر زنجیرههای تأمین، حملونقل صنعتی و حتی صادرات را تحت تأثیر قرار دهد و خوی وحشیگری متجاوزان به کشورمان را نشان میدهد.
در اقتصادهای صنعتی، حفاظت از زیرساختهای حیاتی یکی از اولویتهای اساسی سیاستگذاری به شمار میرود. تجربههای جهانی نیز نشان داده است که آسیب به شبکههای انرژی میتواند پیامدهایی فراتر از حوزه فنی داشته باشد و به سرعت به چالشهای اقتصادی و اجتماعی تبدیل شود. به همین دلیل، بسیاری از کشورها سرمایهگذاری قابل توجهی در حوزه افزایش تابآوری زیرساختها، توسعه پدافند غیرعامل، تقویت سیستمهای حفاظتی و ایجاد ظرفیتهای جایگزین برای تأمین انرژی انجام دادهاند. همان گونه که در ایران نیز به همین شکل عمل شده و با وجود حمله ناجوانمردانه دشمن به زیرساختهای صنعتی و انرژی شاهد استمرار فعالیت واحدهای بزرگ تولیدی هستیم.
در این میان، توجه به امنیت نیروگاهها و شبکههای تأمین برق برای مناطق صنعتی اهمیت مضاعفی دارد. صنایع بزرگی مانند فولاد، پتروشیمی، سیمان و سایر صنایع مادر، برای ادامه فعالیت خود به جریان مستمر انرژی نیاز دارند و حتی اختلالهای کوتاهمدت نیز میتواند خسارتهایی به تجهیزات، فرآیند تولید و برنامههای اقتصادی آنها وارد کند. به همین دلیل، نیروگاههای صنعتی و زیرساختهای مرتبط با آنها باید در زمره مهمترین داراییهای راهبردی هر اقتصاد صنعتی تلقی شوند.
حوادثی از این دست بار دیگر یادآور میشود که زیرساختهای صنعتی و انرژی صرفاً تأسیسات فنی نیستند؛ بلکه پایههای ثبات اقتصادی و توسعه پایدار محسوب میشوند. حفاظت از این زیرساختها، ارتقای توان پدافندی، ایجاد شبکههای پشتیبان انرژی و افزایش انعطافپذیری سیستمهای تولید و توزیع برق، اقداماتی ضروری برای کاهش آسیبپذیری در برابر تهدیدات مختلف است. خوشبختانه با سلسله اقدامات و تدابیر اندیشیده شده و تجارب به دست آمده از جنگ ۱۲ روزه، باوجود حملات وحشیانه و غیرقانونی به زیرساختهای انرژی در سطح کشور، شاهد پایداری شبکه و حفظ تولید در واحدهای صنعتی هستیم که جای خرسندی دارد.
در نهایت باید تأکید کرد که حمله به نیروگاهها و زیرساختهای صنعتی، تنها یک اقدام علیه یک تأسیسات خاص نیست، بلکه ضربهای به چرخه تولید، اقتصاد صنعتی و ظرفیتهای توسعهای کشور به شمار میرود. از این رو، توجه به امنیت و پایداری زیرساختهای حیاتی، به ویژه در مناطق صنعتی مهمی مانند اصفهان، ضرورتی راهبردی است که باید همواره در کانون برنامهریزیهای اقتصادی و صنعتی قرار گیرد.
دشمن تلاش داشته زیرساختهای انرژی و صنعتی کشور را مورد تهاجم قرار دهد و به جهانیان اثبات کرده برای رسیدن به اهداف شوم خود از هیچ اقدام غیراخلاقی و غیرانسانی بیم ندارد، او سعی میکند با ایجاد بیثباتی در روند تأمین انرژی و ایجاد اختلال در تولید محصولات استراتژیک همچون محصولات فولادی و پتروشیمی، ضرباتی به اقتصاد کشور وارد کند تا بتواند بر شکستهای خود در جبهه نبرد سرپوش بگذارد و در اراده پولادین مردم ایران اسلامی خللی وارد کند، غافل از آنکه هیچکدام از این نقشههای شیطانی به جایی نخواهد رسید و کارگران، مهندسان و متخصصان داخلی با تمام توان در راستای دفاع از حریم اقتصادی کشور فعالیت خواهند داشت و در این جنگ تمام عیار به عنوان سریازان خط مقدم، جان خود را نیز در راستای اعتلای کشور تقدیم خواهند کرد.