به گزارش میمتالز، ایران و عراق، که زمانی جزو کشورهای نسبتاً پرآب منطقه بودند، امروز در محدوده تنش شدید آبی ایستادهاند. کشورهای جنوبی خلیجفارس نیز که از ابتدا کمآب بودند، حالا تقریباً به صفر طبیعی رسیده و کاملاً به شیرینسازی آب دریا وابستهاند.
اهمیت این نمودار در این است که نشان میدهد «عصر آب ارزان» تمام شده و مدلهای سنتی توسعه دیگر قابل دوام نیستند. کاهش آب، آرام و خزنده، اما پیوسته، همان تهدیدی است که اقتصادهای منطقه را در دهه پیشرو تحت فشار میگذارد.
این نمودار میگوید: آینده نه متعلق به کشورهایی با منابع بیشتر، بلکه متعلق به کشورهایی است که سیاستگذاری دقیق و فناوری مؤثر برای شیرینسازی آب دریا را زودتر انتخاب کنند.