به گزارش میمتالز، او با اشاره به جایگاه راهبردی فولاد مبارکه به عنوان پیشران زنجیره تولید و ضامن ثبات بازار داخلی، خواستار طراحی سامانهای دقیق برای اعتبارسنجی و اهلیتسنجی صادرکنندگان شد تا از آسیب به برند ملی و زنجیره ارزش محصولات استراتژیک جلوگیری شود.
کارتهای بازرگانی یکبارمصرف همچنان یکی از چالشهای قدیمی و پرحاشیه تجارت خارجی ایران به شمار میروند؛ پدیدهای که علاوه بر ایجاد زمینه برای فرار از مسوولیتهای تجاری و مالی، میتواند رقابت میان فعالان واقعی و واسطهها را مختل کرده و به شفافیت و اعتبار تجارت کشور آسیب بزند. تداوم این مساله با وجود مقررات متعدد، ضرورت بازنگری در سازوکار صدور، اعتبارسنجی و نظارت بر کارتهای بازرگانی را بیش از گذشته برجسته کرده است.

سیدجواد حسینیکیا، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی با تأکید بر ضرورت ساماندهی کارتهای بازرگانی یکبارمصرف گفت: این کارتها در ابتدا با هدف تسهیل واردات کالاهای اساسی و ضروری در شرایط جنگی مورد استفاده قرار گرفتند، اما در برخی موارد از مسیر اصلی خود خارج شده و به سمت سوداگری حرکت کردهاند؛ بنابراین فعالیت آنها باید در چارچوبی مشخص و قاعدهمند قرار گیرد.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس درباره تداوم فعالیت کارتهای بازرگانی یکبارمصرف با وجود قوانین و مقررات متعدد اظهار کرد: پیش از این نیز در کمیسیون صنایع و معادن بر ضرورت دقت در فرآیند صدور کارتهای بازرگانی تأکید شده است تا این کارتها منشأ فعالیتهای دلالی و سوداگری نشوند.
وی افزود: در گذشته صدور کارتهای بازرگانی توسط اتاق بازرگانی انجام میشد و اکنون نیز دستگاههای متولی تجارت از جمله سازمان توسعه تجارت در این حوزه نقش دارند؛ بنابراین باید مراقبت لازم صورت گیرد تا فرآیند صدور و استفاده از این کارتها به محلی برای فعالیتهای غیرمولد تبدیل نشود.
حسینیکیا ادامه داد: وزارت صنعت، معدن و تجارت در این زمینه تمهیدات متعددی اندیشیده و با نظارت دقیقتر، اقدامات قابل توجهی انجام شده است. امیدواریم اگر همچنان بخشی از این مشکل باقی مانده است، با دقت و سرعت بیشتری شناسایی و برطرف شود.

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس درباره آسیب کارتهای بازرگانی یکبارمصرف به تجارت رسمی کشور و اعتبار برند ایرانی در بازارهای صادراتی گفت: نگاه اولیه به استفاده از این ظرفیت، بهویژه در شرایط جنگی، تأمین نیازهای ضروری کشور بود؛ به این معنا که از سازوکار صادرات در مقابل واردات کالاهای اساسی و ضروری استفاده شود.
وی تصریح کرد: با این حال، این ظرفیت در برخی موارد از محل و هدف اولیه خود عبور کرده و به سمت سوداگری رفته است. طبیعتاً چنین روندی نمیتواند ادامه پیدا کند و باید برای آن سازوکار مشخصی تعریف شود.
حسینیکیا تأکید کرد: بهترین راه این است که فعالیتهای مرتبط با کارتهای بازرگانی نظاممند، قاعدهمند و دارای چارچوب مشخص باشد؛ بهگونهای که از یک سو آسیبی به نظام تجاری کشور وارد نشود و از سوی دیگر بتوانیم مواد اولیه و ملزومات مورد نیاز کشور را به شکل صحیح تأمین کنیم.
وی در ادامه با اشاره به آثار استفاده از کارتهای بازرگانی یکبارمصرف بر تولیدکنندگان واقعی، اظهار کرد: زمانی که یک فعالیت تجاری از مسیر رسمی و شفاف خود خارج شود، ممکن است میان تولیدکننده واقعی و واسطه یا فعال غیرواقعی، تعارض منافع ایجاد شود.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس افزود: سیاستگذاری تجاری باید به نحوی باشد که فعال اقتصادی واقعی، تولیدکننده و صادرکنندهای که سابقه و توانایی لازم را دارد، در موقعیت مناسبتری قرار گیرد و زمینه برای فعالیتهای واسطهگری و سوداگری فراهم نشود.
حسینیکیا در بخش دیگری از این گفتوگو با اشاره به نقش صنایع بزرگ در بازار فولاد و بهویژه فولاد مبارکه اظهار کرد: برخی واحدهای صنعتی، پیشران و جزو مجموعههای مهم برای تکمیل زنجیره تولید هستند و اثرگذاری آنها در بازار کاملاً ملموس است.
وی ادامه داد: اگر مجموعهای مانند فولاد مبارکه برای یک روز از مدار تولید خارج شود، بدون تردید آثار آن در بازار و ایجاد التهاب قابل مشاهده خواهد بود؛ بنابراین استمرار فعالیت چنین واحدهایی اهمیت زیادی دارد.
حسینیکیا با اشاره به اقدامات فولاد مبارکه در شرایط اخیر گفت: این مجموعه با تدابیری که اندیشیده و اقداماتی که در حال انجام است، توانسته ضمن پیشبرد امور، از تعدیل نیروی کار جلوگیری کند و فعالیتهای خود را با سرعت مناسبی ادامه دهد.
وی افزود: راهاندازی کورهها و اقداماتی که در این مجموعه در حال انجام است، نیازمند تکمیل و رعایت الزامات مربوطه است، اما در مجموع عملکرد این واحد بزرگ صنعتی به نحوی بوده که نهتنها التهاب قابل توجهی در بازار ایجاد نشده، بلکه امکان حفظ بازارهای صادراتی نیز فراهم شده است.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس خاطرنشان کرد: صنایع پیشران باید به گونهای فعالیت کنند که از یک طرف نیاز بازار داخلی و زنجیره تولید کشور را تأمین کنند و از طرف دیگر بازارهای صادراتی خود را از دست ندهند. حفظ این تعادل بهویژه در صنایع بزرگی مانند فولاد اهمیت دارد؛ چراکه توقف یا کاهش نامتوازن تولید میتواند هم زنجیره داخلی را با مشکل مواجه کند و هم موقعیت صادرکنندگان ایرانی در بازارهای بینالمللی را تضعیف کند.
حسینیکیا در پاسخ به این پرسش که آیا برای صادرات کالاهای استراتژیک باید سازوکاری مبتنی بر سابقه، اعتبار و توان مالی صادرکنندگان طراحی شود، گفت: قطعاً چنین سازوکاری ضرورت دارد. باید به نقطهای برسیم که مشخص باشد به چه کسی اعتماد میکنیم، به چه کسی اجازه صادرات میدهیم و در نهایت ارز حاصل از صادرات را از چه فرد یا مجموعهای مطالبه میکنیم.
عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس تصریح کرد: برای صادرات کالاهای استراتژیک نمیتوان صرفاً به داشتن یک کارت بازرگانی اکتفا کرد؛ بلکه سابقه فعالیت، اعتبار تجاری، توان مالی و اهلیت صادرکننده باید مورد توجه قرار گیرد.
حسینیکیا در پایان خاطرنشان کرد: اگر برای این حوزه سازوکار مشخص و قابل اتکایی وجود نداشته باشد، تجارت کشور در آینده با چالشهای جدی مواجه خواهد شد؛ بنابراین ایجاد یک نظام شفاف برای اعتبارسنجی فعالان تجاری و ساماندهی صادرات کالاهای استراتژیک، ضرورتی جدی برای جلوگیری از رانت و حفظ منافع تجارت رسمی کشور است.