به گزارش میمتالز، آغاز بهرهبرداری از ذخایر سنگ آهن سیماندو در چند روز اخیر یکی از خبرسازترین رویدادهای معدنی جهان شده است. بلومبرگ در تشریح اهمیت این پروژه گزارشی مبسوط منتشر کرده و در بخشی از این گزارش با اشاره به پیشینه سیماندو نوشته است: در آوریل سال ۱۹۹۸، «سیدیکی کونه» یک زمینشناس جوان و تیمش از روستای موریبادو حرکت کردند و به مدت شش ساعت ارتفاعات گینه، فلاتی پوشیده از جنگلهای انبوه که در چهار کشور غرب آفریقا گسترده شده است را میپیمودند.
«سیدیکی کونه» برای کارفرمایش، گروه ریوتینتو، یکی از بزرگترین شرکتهای معدنی جهان نقشهبرداری و حفاری میکرد و این شرکت به تازگی وجود مقادیر زیادی سنگ آهن را در منطقه تایید کرده بود. در واقع ذخایر سیماندو که در زیر یکی از غنیترین اکوسیستمهای بیولوژیکی جهان قرار دارد، نخستین بار در دهه ۱۹۵۰ زمانی که گینه هنوز مستعمره فرانسه بود، کاوش شد و در ادامه به یکی از بزرگترین ذخایر معدنی کره زمین تبدیل شد.
با این حال دورافتاده بودن کوههای غنی از آهن به اضافه کودتاهای نظامی، رسواییهای برآمده از فساد و دسیسههای شرکتی سبب شد گنجینه ارزشمند سیماندو حدود سه دهه دست نخورده بماند تا اینکه در اکتبر ۲۰۲۵ یک راهآهن کاملاً نوساز حمل کانیهای این معدن را به بندری که به همین منظور ساخته شده آغاز کرد تا پیش از پایان سال ۲۰۲۵ این کانیها روانه کورههای فولادسازی چین شوند.
مقیاس سیماندو حیرتانگیز است، این معدن بزرگترین ذخایر سنگ آهن دست نخورده جهان به شمار میآید که ذخایر آن دستکم ۳ میلیارد تن تخمین زده میشود. سیماندو همچنین بزرگترین پروژه معدنی آفریقا به شمار میآید و میتواند گینه را از نظر ارزش به دومین صادرکننده مواد معدنی و فلزات در این قاره تبدیل کند و این همان اتفاقی است که نفس بازار سنگ آهن را در سینه حبس کرده است.
اندازه و غنای چشمگیر این ذخایر به این معنی است که راهاندازی سیماندو تهدیدی برای اعمال قدرت در بازار محصولی تلقی میشود که آینده تقاضا در آن مبهم است آن هم در زمانی که چین به عنوان خریدار برتر این بازار برای نفوذ بیشتر بر پرمعاملهترین کالای جهان پس از نفت تلاش میکند و در همین حال سالهاست که تولید جهانی سنگ آهن در سلطه شمار محدودی از شرکتها از قبیل ریوتینتو به موازات رقیب بزرگترش گروه BHP و شرکت واله برزیل بوده است.
بلومبرگ در ادامه مینویسد: زمانی ریوتینتو کل حقوق معدن سیماندو را در اختیار داشت، اما اکنون فقط یک چهارم از آن سهم دارد و تنها نماینده غرب در این پروژه است در حالی که شرکتهای چینی مالک بیشتر پروژه هستند، بنابراین سیل منابع جدید و غنی سیماندو به پکن قدرت بیشتری برای کنترل قیمت سنگ آهن و کاهش وابستگی به غولهای معدنی خارجی خواهد داد و همچنین بر تسلط چین در استخراج و فرآوری منابع آفریقایی از مس گرفته تا کبالت و لیتیوم خواهد افزود.

در گزارش بلومبرگ به تاثیر آغاز بهرهبرداری از این پروژه بر قیمت جهانی سنگ آهن نیز پرداخته شده و آمده که حتی پیش از اینکه نخستین محموله کشتی از گینه در غرب آفریقا خارج شود، انتظار کاهش قیمت سنگ آهن در جایگاه بزرگترین منبع درآمد بخش معدن در بازار احساس شد؛ «تام پرایس» رئیس بخش استراتژی کامودیتیها در بانک سرمایهگذاری پانمور لیبروم نیز در این باره گفته است: چین هرگز پیش از این چنین سطحی از قدرت قیمتگذاری بر تجارت سنگ آهن دریایی را نداشته است و انتظار میرود که در اینجا نیز این کشور تصمیمگیرنده باشد.
با این حال رویترز در خبری از تمایل گینه به عنوان مالک معدن برای نفوذ در قیمتگذاری سنگ آهن سیماندو خبر داده و نوشته است: مقامات ارشد گینه اعلام کردهاند که این کشور به دنبال بالا نگه داشتن قیمتهای جهانی سنگ آهن مرغوب است، چرا که انتظار میرود تولید پروژه عظیم سیماندو این کشور که قرار است به حدود ۱۲۰ میلیون تن در سال برسد، در ماه نوامبر به بازار عرضه شود با این حال این تمایل گینه ممکن است آن را در تضاد با چین به عنوان مشتری اصلی معدن قرار دهد، زیرا چین که بیشتر از ۷۰ درصد از مواد اولیه فولادسازی را در سطح جهان مصرف میکند بر کاهش قیمتها تاکید دارد، همچنین ۷۵ درصد از سیماندو متعلق به چینیها است و این به این معنی است که سه چهارم تولیدات آن به چین خواهد رفت، به عبارت دیگر کنسرسیومی متشکل از ریوتینتو و شرکت دولتی چینی چالکو و WCS مالکیت سیماندو را در اختیار دارند، WCS یک کنسرسیوم سنگاپوری-چینی است و بائو غول دولتی چینی نیز در WCS سهام دارد و سهامدار غیرمستقیم شرکت سیمفِر (Simfer) نیز هست.
بنا بر گزارش رویترز «بونا سیلا» وزیر معادن گینه از تمایل این شرکت بر بالا نگه داشتن قیمتها گفته و حتی اظهار کرده که گینه میخواهد چین را دور بزند و سنگ آهن مرغوب سیماندو را مستقیماً به اروپا و خاورمیانه بفروشد با توجه به اینکه کانیهای سیماندو با عیار ۶۵ درصد آهن در تولید فولاد سبز با کربن کمتر مصرف میشوند هر چند به گفته «اریک هدبورگ» رئیس بخش مواد خام فولاد در گروه مشاوره فلزات CRU با توجه به اینکه گینه قرار است ۱۵ درصد از کل محصول هر یک از دو بلوک معدنی سیماندو را دریافت کند، این کشور در بازار نوظهور فولاد سبز که تحت سلطه استرالیا و برزیل است، قدرت چندانی نخواهد داشت. مصرف سنگ آهن سیماندو در تولید فولاد سبز، ریوتینتو را که در بلوکهای ۳ و ۴ فعالیت میکند در رقابت مستقیم با واله برزیل قرار خواهد داد.