اما مین‌های هزینه‌ای در مسیر پایداری منفجر می‌شوند

‌می‌متالز - در سال ۱۴۰۳، صنعت جهانی معدن با وجود افت ۶ درصدی در درآمد، موفق شد به سودی معادل ۷۰۰ هزار میلیارد دلار دست یابد؛ رقمی که در نگاه نخست، نشانه‌ای از چابکی مالی و قدرت مانور این صنعت به‌ نظر می‌رسد. اما در دل این دستاورد، تهدیداتی جدی نهفته است که می‌تواند سودآوری را به خاطره‌ای ناپایدار بدل کند.

به گزارش می‌متالز، بر اساس گزارش یکی از معتبرترین مؤسسات مشاوره بین‌المللی، سال گذشته میلادی یکی از موفق‌ترین دوره‌های دو دهه اخیر برای بخش معدن بود. با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که فشار‌های محیط‌زیستی، کاهش کیفیت ذخایر، پیچیدگی‌های فنی در استخراج و افزایش هزینه‌های عملیاتی، حاشیه سود شرکت‌ها را به‌ شدت تحت تأثیر قرار داده‌اند.

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که جریان سودآوری از حوزه‌های سنتی مانند زغال‌ سنگ و فولاد به سمت فلزات استراتژیک آینده از جمله مس، طلا و آلومینیوم در حال تغییر است. هم‌زمان، سهم ۱۰ شرکت بزرگ معدنی جهان از بازار که در ابتدای قرن حدود ۶۰ درصد بود، اکنون به ۳۰ درصد کاهش یافته؛ نشانه‌ای از پراکندگی قدرت و تغییر ساختار رقابت.

در سطح منطقه‌ای، کشور‌های آسیایی تا سال ۱۴۱۴ (۲۰۳۵ میلادی) بیش از ۴۵ درصد از رشد تقاضای جهانی را به خود اختصاص خواهند داد. این رشد، به‌ ویژه در حوزه انرژی‌های پاک، تقاضا برای فلزاتی مانند مس را افزایش خواهد داد. تنها مراکز داده پیشرفته تا سال ۱۴۰۹ (۲۰۳۰) حدود ۳ درصد به تقاضای جهانی مس اضافه خواهند کرد.

برای پاسخ به این موج تقاضا، صنعت معدن نیازمند سرمایه‌گذاری عظیم بالغ بر ۴۷۰۰ میلیارد دلار تا سال ۱۴۱۴ است. با این حال، مسیر کربن‌زدایی در صنایع معدنی، به‌ ویژه فولاد، با کندی و عقب‌نشینی همراه بوده است؛ به‌ طوری که یک‌سوم پروژه‌های کاهش انتشار در اروپا متوقف یا لغو شده‌اند.

در پایان، گزارش سه توصیه راهبردی برای مدیران و سیاست‌گذاران ارائه می‌دهد: