به گزارش میمتالز، فولادسازی مخصوصاً کورههای قوس الکتریکی (EAF)، احیای مستقیم (DRI) و نورد گرم به شدت وابسته به انرژی (برق و گاز) هستند. افزایش قیمت برق و گاز مستقیماً هزینه هر تن فولاد را بالا میبرد. در اروپا بعضی تولیدکنندگان گزارش دادهاند که تنها طی چند هفته هزینه انرژی و حملونقل میلیونها یورو افزایش یافته است.
کارخانههایی که فناوری قدیمیتر، راندمان پایینتر یا وابستگی شدید به گاز دارند در معرض توقف موقت یا کاهش ظرفیت قرار میگیرند و این موضوع در اروپا شدیدتر از آمریکای شمالی خواهد بود، زیرا اروپا هنوز به گاز وارداتی حساس است. گزارشهای تحلیلی اروپا نشان میدهد صنایع انرژیبر مانند فولاد، سیمان و مواد شیمیایی بیشترین فشار را تحمل میکنند.
چین در ۲۰۲۶ با بحران بخش ساختمان و املاک مواجه است و مصرف داخلی فولاد، سیمان و مصالح ساختمانی آن کاهش یافته است. در نتیجه چین صادرات فولاد و سیمان را افزایش داده تا ظرفیت مازاد خود را حفظ کند. این مسئله میتواند باعث دامپینگ و فشار بر تولیدکنندگان کانادا، اروپا و حتی خاورمیانه شود.
در بخش ساختمان و پروژههای عمرانی، پیامدها حتی گستردهتر خواهد بود و به شرح زیر فهرست میشود:
برخی تحلیلهای ساختمانی آمریکا نشان میدهد قیمت فولاد ساختمانی در اوایل ۲۰۲۶ تحت فشار همزمان تعرفهها و انرژی بیش از ۲۰درصد رشد کرده و زمان تحویل بعضی تجهیزات فولادی به ۱۲ تا ۲۰ هفته رسیده است.
برای سال ۲۰۲۷ دو سناریو محتملتر است، سناریوی اول: ادامه بحران انرژی است، اگر تنشهای ژئوپلیتیک ادامه یابد و بازار LNG و نفت بیثبات بماند، قیمت فولاد جهانی بالا باقی میماند، پروژههای ساختمانی بزرگ به تعویق میافتد، رکود نسبی در ساختمان سازی مسکونی شدت میگیرد، فولاد سبز و پروژههای کاهش اثرات کربن درصورت حمایت دولتی رشد میکنند، بازیافت فولاد و سرباره و سایر فلزات قیمتی اهمیت بیشتری پیدا میکند و سرمایهگذاری روی انرژی تجدیدپذیر و بهرهوری صنعتی سرعت میگیرد.
اگر بحران خاورمیانه کاهش یابد و LNG جدید وارد بازار شود، قیمت گاز و برق در ۲۰۲۷ آرامتر میشود، بازار فولاد به تدریج متعادل میشود، اما قیمتها احتمالاً هرگز به سطح پیش از بحران بازنمیگردد و صنایع به سمت فناوریهای کممصرفتر حرکت میکنند.
گزارشهای اروپایی و OECD نیز تاکید میکنند که حتی در صورت فروکش بحران، قیمت انرژی احتمالاً در سطحی بالاتر از میانگین تاریخی باقی خواهد ماند و این موضوع روند کربنزدایی و بازسازی صنعتی را تسریع میکند، از دیدگاه فنی و صنعتی این بحران برای صنایع سنتی فولاد یک تهدید است، اما برای فناوریهای زیر فرصت ایجاد میکند:
و بسیاری از کارخانهها مجبور خواهند شد از «تولید ارزان» به سمت «تولید کمانرژی و کم کربن» حرکت کنند.
منبع: چیلان