به گزارش میمتالز، گروه «ریوتینتو» (Rio Tinto) و شرکت «گلنکور» (Glencore Plc) در حال آمادهسازی برای درخواست زمان بیشتر جهت نهایی کردن توافقی برای خلق بزرگترین شرکت معدنی جهان هستند. این درخواست در حالی مطرح میشود که دو طرف بر سر حقالزحمه (پریمیوم) که ریوتینتو باید بپردازد، درگیر چالشهایی شدهاند. این خبر را افراد آگاه به موضوع منتشر کردهاند که خواستند نامشان فاش نشود، زیرا مذاکرات خصوصی است.
طبق گزارش منابع مطلع، دو طرف از اوایل این ماه حداقل در حال گفتوگو برای تشکیل یک شرکت غولپیکر بودهاند که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان مس در جهان خواهد بود. اگرچه هر دو طرف همچنان مشتاق انجام این معامله هستند، اما احتمالاً زمان بیشتری برای توافق بر سر ارزشگذاری مورد نیاز است. این امر مستلزم آن است که «پنل نظارت بر ادغام و تصاحب» در انگلستان (UK’s Takeover Panel) مهلت مذاکرات را تمدید کند.
این ادغام بالقوه، جدیدترین مورد از سری تلاشهای ادغام و تملک (M&A) میان بزرگترین شرکتهای معدنی جهان است. مدیران اجرایی با هدف افزایش سبد مس و بزرگتر شدن برای کسب اهمیت بیشتر نزد سرمایهگذاران جهانی، به دنبال این اتحادها هستند. با توجه به اینکه ارزش بازار ترکیبی ریوتینتو و رقیب کوچکترش، گلنکور، حدود ۲۳۵ میلیارد دلار است، این اتحاد بزرگترین معامله تاریخ صنعت معدن را به خود خواهد دید.
برای ریوتینتو، جذابیت این معامله کاملاً روشن است. این شرکت در زمانی که قیمت مس (فلزی حیاتی برای گذار انرژی) در نزدیکی رکوردهای تاریخی قرار دارد، تقریباً تولید فعلی خود را دو برابر خواهد کرد. علاوه بر این، حدود یک میلیون تن رشد آینده مس را به سبد داراییهای خود اضافه میکند. مدیران معدن مدتهاست هشدار دادهاند که با توجه به کمبود معادن جدید و پیشبینی رشد تقاضا، عرضه در آینده با محدودیت مواجه خواهد شد.
مزایای این معامله فراتر از مس است. تجارت گسترده زغال سنگ گلنکور که تا همین اواخر برای اکثر شرکتهای بزرگ معدنی کالایی ممنوعه (تابو) محسوب میشد، جریانهای نقدی عظیمی را به همراه دارد. همچنین، کسبوکار بازاریابی این شرکت به ریوتینتو کمک میکند تا رویکردی تجاریتر پیدا کند؛ هدفی که دومینیک بارتون، رئیس هیئتمدیره ریوتینتو، آن را یک آرزوی کلان توصیف کرده است.
هرگونه توافق نهایی با موانع بالقوهای از سوی سهامداران ریوتینتو مواجه است. این سهامداران خواهان حفظ انضباط در معاملات ادغام و تملک (M&A) هستند، در حالی که گلنکور اصرار دارد که پریمیومی (حقالزحمه) دریافت کند که بازتابدهنده خرید آن توسط یک همتای بزرگتر باشد. برخی از افراد آگاه به موضوع این موضوع را تأیید کردهاند. ریوتینتو و گلنکور از اظهار نظر در این باره خودداری کردند.
یکی از نگرانیهای خاص برای ریوتینتو، نحوه ارزشگذاری کسبوکار مس گلنکور است. منابع مطلع اعلام کردند که این بخش از شرکت عملکرد ضعیفی داشته و تولید آن به دلیل مجموعهای از اهداف محققنشده و موانع عملیاتی، چهار سال متوالی کاهش یافته است.
با این حال، گلنکور در دسامبر طرحهایی را برای تقریباً دو برابر کردن تولید مس در دهه آینده از طریق توسعه معادن موجود و یک پروژه جدید در آرژانتین ترسیم کرد. سرمایهگذاران به نظر راضی از این روایت وارد بازار شدند و این موضوع همراه با جهش قیمت مس، علاقه تازهای را از سوی ریوتینتو برانگیخت. دو شرکت همچنین در سال ۲۰۲۴ مذاکراتی داشتند، اما این گفتوگوها پس از عدم توافق بر سر ارزشگذاری متوقف شد.
روند صعودی مس در این هفته نیز ادامه یافت و به دنبال موج خرید سرمایهگذاران چینی، روز پنجشنبه از رکورد ۱۴،۵۰۰ دلار در هر تن عبور کرد. اگرچه قیمتها در روز جمعه کمی اصلاح شدند، اما همچنان در حدود ۴۵ درصد در سال گذشته افزایش داشتهاند. این شرایط بازار میتواند به عنوان یک محرک برای تسریع مذاکرات یا پیچیدهتر شدن بحث ارزشگذاری عمل کند.

افراد آگاه به موضوع اعلام کردند که گلنکور هنوز بانکی را برای کمک به انجام این معامله انتخاب نکرده، اما با مشاوران در حال گفتوگو است. طبق گفته برخی منابع، مشاوران بالقوه این هفته با این شرکت سوئیسی دیدار کردهاند. در مقابل، بلومبرگ گزارش داده است که ریوتینتو با شرکتهای «اورکور» (Evercore Inc.)، «جیپی مورگان چیساند کو» (JPMorgan Chase & Co.) و «مککواری گروپ» (Macquarie Group Ltd.) همکاری میکند.
این مذاکرات در اوایل ژانویه علنی شد و قوانین ادغام و تصاحب در انگلستان به این معنی است که ریوتینتو تا ۵ فوریه فرصت دارد اعلام کند که پیشنهادی را ارائه خواهد داد یا تا شش ماه از میدان خارج میشود؛ مگر اینکه گلنکور درخواست تمدید مهلت کند. افراد نزدیک به معامله، درخواست تمدید را بسیار محتمل میدانند. با این حال، منابع تأکید کردند که شرایط همچنان سیال است و ممکن است تغییر کند.
یکی از اولویتهای کلان برای ریوتینتو، حفظ حمایت سهامداران استرالیایی خود است که مالکیت تقریباً یکپنجم شرکت را در اختیار دارند. برخی منابع اعلام کردند که ریوتینتو این سهامداران را نسبت به سایر سرمایهگذاران خود در معاملات محافظهکارتر میبیند. جلب رضایت این گروه به دلیل سابقه حساسیت آنها نسبت به معاملات بزرگ، چالشی مهم برای مدیریت ریو محسوب میشود.
مساله مهم دیگر این است که آیا هر دو شرکت میتوانند همافزاییهای (Synergies) لازم را برای توجیه اندازه پریمیوم (حقالزحمه) اثبات کنند یا خیر. اگرچه افراد آگاه به موضوع میگویند که ادغام دو شرکت غولپیکر در سطح کلان برای بسیاری از مدیران ارشد ریوتینتو جذاب است، اما همافزاییهای مستقیم کمتری وجود دارد که معمولاً پرداخت پریمیوم تصاحب را برای سرمایهگذاران جذاب میکند. برای مثال، این دو شرکت همپوشانی عملیاتی کمی دارند؛ جایی که معادن مجاور میتوانند زیرساختها، لجستیک را به اشتراک بگذارند یا ذخایر معدنی را ترکیب کنند؛ عواملی که اغلب محرک اصلی معاملات هستند.
در عوض، افراد نزدیک به مذاکرات میبینند که ریوتینتو تلاش میکند موردی برای همافزاییهای گستردهتر بسازد، از جمله عملکرد کارآمدتر معادن گلنکور و توسعه بهتر پروژههای رشد. منابع همچنین افزودند که ریوتینتو همافزاییهایی را نیز در بهرهبرداری از کسبوکار بازاریابی قدرتمند گلنکور مشاهده میکند.