به گزارش میمتالز، صنعت فولاد ایران در مسیر ایجاد خندق استراتژیک با مجموعهای از تهدیدها و فرصتهای توامان روبهرو است. در بخش تهدیدها، ناترازی انرژی جایگاه ویژهای دارد؛ کمبود گاز و برق، بهویژه در فصلهای اوج مصرف، یکی از جدیترین ریسکهای تداوم تولید محسوب میشود و میتواند حاشیه سود شرکتها را کاهش دهد.
در مقابل، فرصتهایی نیز پیشروی این صنعت قرار دارد که میتواند زمینهساز ایجاد مزیتهای پایدار شود. نخست، افزایش تقاضای جهانی برای فولاد به دلیل روند صنعتیشدن و توسعه زیرساختها در کشورهای آسیایی و آفریقایی چشمانداز مثبتی ایجاد کرده است. دوم، ظرفیت بالای تولید داخلی ایران به عنوان یکی از ۱۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان، این امکان را فراهم میآورد که سهم مهمی از نیازهای منطقهای تامین شود. سوم، حرکت جهانی به سمت کربنزدایی فرصتی تازه برای سرمایهگذاری در فناوریهای نو مانند فولاد سبز و استفاده از فرآیندهای DRI مبتنی بر هیدروژن فراهم کرده است.

